نامرئی بودن چه حسی دارد؟ پژوهشگران علم عصب شناسی دانشگاه سوئد با قرار دادن هدست های واقعیت مجازی روی سر سوژه های خود موفق شدند این حس را در آنها ایجاد نمایند و دریافتند، زمانی که افراد نامرئی هستند، راحت تر می توانند در مقابل جمعیتی انبوه که به آنها خیره شده اند، قرار بگیرند.

سه عصب شناس سوئدی نتایج تحقیق خود را در مقاله ای تحت عنوان «مالکیت غیر واقعی بر بدن نامرئی، واکنش های ارادی و خود خواسته به دلهره های اجتماعی را کاهش می دهد» منتشر کردند و در آن، از رویکرد خود برای کشف این موضوع سخن گفتند که چگونه «نامرئی بودن، درک بدن و شناخت درونی اش را تحت تاثیر قرار می دهد.»
این پژوهشگران با استفاده از عینک واقعیت مجازی vr1280 موفق شدند نخستین مرحله از این آزمایش را با ایجاد توهم نامرئی بودن در افراد به انجام برسانند.

آنها برای ایجاد این حس، قلم موهای بزرگی را با هدست واقعیت مجازی افراد برخورد دادند و به صورت همزمان، قلموی دیگری را در فضای خالی ای که فرد مشغول نگاه کردن به آن بود (از طریق دوربین های جداگانه ای که لنزشان به سمت فضای خالی جهت گیری شده بود و نمای دریافتی از آن را برای هدست ارسال می کردند)، حرکت دادند.
در کمتر از یک دقیقه، حس لمس شدن در تعداد زیادی از شرکت کنندگان، به همان فضای خالی منتقل شد که قلمو در آن تکان داده می شد و تجربه یک بدن نامرئی در آنها ایجاد گردید.

اما پژوهشگران پای را از این هم فراتر نهادند و اینبار یک چاقو را با بدن نامرئی (منظور از بدن نامرئی همان فضای خالی است دوربین ها از آن تصویر می گرفتند و آن را برای هدست های واقعیت مجازی ارسال می کردند) برخورد دادند.با این کار، عرق ناشی از ترس روی سطح پوست افراد دیده شد و ضربان قلب آنها نیز بالا رفت؛ گویی مغز این افراد، این تهدید در فضای خالی را نوعی تهدید علیه بدن واقعی قلمداد می کرد.»